Schotland 2026, 23 t/m 31 mei
Bikepacken in de Schotse Hooglanden stond geruime tijd op mijn lijstje, maar eerlijk is eerlijk: de kou, regen en onvoorspelbare omstandigheden hielden me altijd een beetje tegen. Toch bleef het avontuurlijke trekken. Samen met fietsmaatjes Lars en Victor ga ik die uitdaging nu eindelijk aan, 'nieuwkomer' Bart sluit ook aan. We hebben de Wildcat Long, een route van bikepacking.com, 'gepikt', een stevige route van ruim 700 km door de Schotse hooglanden. Geen garantie op droge kleding, wel op avontuur. Scottish Highlands: he're we come!
de route
Lars Guus Victor Bart
Aangezien we niet weten of er fatsoenlijke overnachtingsplekken zijn gaat de tent, slaapzak en matje mee incl. brander, pannetje en droogvoer. Je weet maar nooit. Wel spannend of de fietsen mee het vliegtuig in kunnen, is nog een dingetje… Ook taxivervoer van Inverness Airport naar onze AirBnB was het volgende dingetje… de trein als alternatief; fingers crossed dat het goed gaat.
Korte vlucht, om 22:30 lokale tijd zijn we op Inverness Airport. Fietsen en koffers prima op tijd en dan op zoek naar het treinstation. Met de trein naar Inverness station en lopen naar de AirBnB waar we worden ontvangen door de eigenaar. Prima hut waar we volgende week ook weer overnachten. Fietskoffers kunnen we hier achterlaten.
Dag 1: zondag 24 mei, Inverness - Cannich
Om 07:30 uur staan we op en gaan eerst de fietsen in elkaar zetten. Aangezien Lars z’n hele fiets uit elkaar moest werd het lastig om het weer goed te krijgen, veel tijd gekost. Intussen boodschappen gedaan en ontbijt gemaakt. Alles in de tassen gepropt en uiteindelijk pas om 10:30 uur op de fiets. We moeten nog langs een outdoorwinkel om gasbusjes te kopen en anti-schotse-muggenspul. Het eerste stuk gaat over asfalt langs het meer, daarna wordt het onverhard en krijgen we afwisselende en schitterende offroadpaden. Singletracks, brede paden, keien, zandpaden, van alles wat. Als ik de drone wil proberen lukt dat welgeteld 12 seconden en knalt ie tegen een boom. Resultaat: afgebroken propeller en kan niet meer worden gebruikt. Reserve onderdeel ligt thuis… Onderweg doen we een bakkie en komen dan lange tijd niets tegen, ergo: we komen überhaupt niks meer tegen. Dus een banaan en wat reepjes is het waar we de hele dag het op moeten doen. Dat valt niet mee, zeker als we in de Highlands komen waar het pittig klimmen is. De omgeving is fraai, regen dreigt maar gelukkig blijft het, op een paar spetters na, droog. Eind van de dag komen we aan in Cannich waar een camping is. Tent opzetten, naar het dorp op wat te eten (en een biertje) en dan op tijd de tent in. Mooie dag, wel pittig.
Dag 2: maandag 25 mei, Cannich - Fort August
Laagjes! Steeds meer vannacht. Wat begon met een thermoshirt eindigde met: thermo, vest, lakenzak, handdoek en sokken. En toch nog koud terwijl het niet eens echt koud was?! Op tijd eruit, pittige dag voor de boeg. Ontbijt op de camping, prima maar duurde eindeloos voordat het geserveerd werd. We beginnen meteen met een klim, dus ook meteen warm. Prima te doen, so far so good. Daarna, ondanks tubeless, rij ik lek. De sealant doet z’n werk maar dicht het gaatje ook niet helemaal. Regelmatig bijpompen, uiteindelijk wel gedicht. Voordat we aan een pittige klim van ruim 5 km beginnen nemen we een korte pauze en dan gaan we de highlands in. Al snel blijkt dat er nauwelijks te fietsen valt. Regelmatig door beekjes en rivieren en het is 1 groot moerasgebied. Smalle paadjes met stenen en veel blubber. We moeten daardoor regelmatig lopen, daardoor zijn onze schoenen en sokken in no-time doorweekt. Als we er inmiddels al flink de pest in hebben gaat de fiets van Lars kapot. De body van de cassette loopt vast. Het wiel draait nog wel vooruit maar niet meer achteruit; uiteindelijk doet ie het helemaal niet meer. Staan we dan in the middle of nowhere! Lars lopen, wij af en toe wat fietsen maar ook veel teveel lopen. Gaan en passant ook nog regelmatig onderuit, gelukkig zonder erg. Na maar liefst 4 uur hebben we 10 km afgelegd, 28 in totaal van de 90 die we moeten. Gaat ‘m niet worden. We moeten nog door een brede rivier, daarna is het pad weer begaanbaar. Lars gaat lopen naar het dichtstbijzijnde dorp (1,5 uur) om daar hulp te vragen, wij fietsen naar Fort Augustus ipv naar de beoogde eindbestemming, om daar een overnachtingsplek te zoeken. Als we rond 17:00 uur in het dorp zijn eerst Fish&Chips, behalve wat reepjes niks te eten gehad onderweg. Kortom: honger! We besluiten om een hotel te nemen, helaas is alles bezet. Dan maar op de camping. Als we langs een Chinees komen, mét hotel, vragen we of er plek is en ja hoor, 2 kamers vrij. Euhh, na 5 min is er maar 1 kamer vrij… Victor gaat naar de camping. Dan komt de mevrouw met de mededeling dat ook de enige kamer inmiddels toch geboekt is. Dat kan er nog wel bij na deze rukdag! Dus ook naar de camping waar we contact krijgen met Lars. Hij zit in Fort Williams zo’n 40 km verderop waar een fietsenzaak waar ze hem hopelijk morgen kunnen helpen. Tent opgezet, douchen (koud!) en nog een biertje in het dorp. Daar plan de campagne gemaakt voor morgen. Wat een dag…
Dag 3: dinsdag 26 mei, Fort August - Fort Williams
Allereerst willen we 5 sterren Camping Loch Ness Highland Resort enorm bedanken voor de gastvrijheid, dat we gebruik mochten maken van de faciliteiten, de kampeerplek en dat we er niet voor hoefden te betalen. Topservice en de sterren meer dan waard! We ontbijten bij de Spar en gaan dan op weg naar Fort William waar Lars op de camping staat en hopelijk ook z’n fiets wordt gerepareerd. We fietsen meteen over een prachtig gravelpad langs het water, afwisselend brede stroken en dan weer smalle; heerlijk! De zon schijnt inmiddels uitbundig en ook dat maakt het allemaal een stuk aantrekkelijker. Onderweg schieten we plenty of pica’s en maken we filmpjes van de prachtige omgeving waar we uitzicht hebben op de Glen Navis met z’n besneeuwde toppen. Dit is de hoogste berg van Schotland. Zo zijn we aan het begin van de middag al op de camping waar we ditmaal wél betalen. Tent wordt opgezet, we doen een wasje en gaan vervolgens nog een stuk fietsen. Rondje van Komoot geplukt wat uiteindelijk een hike & bike wordt maar wel fantastisch is om te doen. Pittig en erg technisch. Als we terug zijn in Fort William nemen we eerst een biertje en besluiten meteen maar te gaan eten. Prima pizza bij de plaatselijke Italiaan. Op de camping alle multimedia weer opgeladen in een locker, nog een drankje met ‘chips’ en dan de tent in. Hopelijk ga ik beter slapen dan de afgelopen 3 nachten. Nieuwe tactiek: oordoppen!
Dag 4: woensdag 27 mei, Fort Williams - Invernahavon
De nieuwe tactiek met oordoppen is mislukt, je moet ze namelijk wel meenemen van huis om ze te gebruiken… wederom matige nacht. Vroeg op want we willen op tijd op de fiets zitten. De zon zit nog achter de bergen en alles is nog kletsnat. Hup, gewoon de tas in en gaan. We fietsen terug naar Fort William waar we bij de Morrison boodschappen doen voor ontbijt en onderweg. Intussen leg ik een binnenband in m’n voorwiel want dat ding blijft leeglopen. Als we de yoghurt, muesli, bananen, crepe pecan en de juiche op hebben rijden we naar de route. Eerst door het bos, daarna over prachtige gravelwegen; cadeautje! En dat ook nog eens in zonnig weer terwijl het in Schotland altijd regent, mazzel dus. Ik krijg weer een lekke band en als de buitenband goed gecontroleerd wordt blijken er nog vele doornen in te zitten. Kan goed zijn dat die nog uit Kenia zijn. Wederom nieuw bandje er in én een dubbele espresso want we staan toevallig net bij een café bij een camperplaats/skilift/downhillpark. We krijgen nog een stuk hike en bike maar dat is niets vergeleken met dag 2, eigenlijk wel leuk. De route is zeer afwisselend en komen langs prachtige meren. Bart gaat op een relatief makkelijk stuk hard onderuit en we vrezen voor een elleboogbreuk en hersenschudding. Flinke pijn en flink van het padje. Niet fijn in de middle of nowhere. Gelukkig valt het uiteindelijk mee en kan hij ‘gewoon’ verder. Op het laatst komen we nog langs een café waar we ons tegoed doen aan koffie, gebak, cola en ijs. Het laatste stuk naar de camping gaat over de weg en zo zijn we tegen 17:00 uur op de eindbestemming. Douchen, wasje en tentje opzetten. Er is geen restaurant dus gasbrander komt te voorschijn en gaan onze eigen maaltijd maken van droogvoer. Op het menu: Cup a Soup en Pasta Bolognese. Niks mis mee, prima te eten. Dubbele espresso als toetje. We zien nog een hele roedel herten in een naastgelegen wei en dan snel de tent in. Zon achter de berg en dan koelt het snel af. Topdag!
Dag 5: donderdag 28 mei, Invernahavon - Aviemore
Voor mijn doen een relatief goede nacht gehad, iets meer geslapen dan voorgaande nachten. Vandaag staat er een korte etappe op het programma, ruim 60 km. Aangezien de tent in de zon staat gaat ie droog de tas in en om 09:00 uur vertrekken we. Geen ontbijt gehad, doen we in het eerste dorp dat we tegenkomen. Paar slokken water, een reepje en GO. Als we het asfalt verlaten komen we weer in typisch Scottish Highland terecht, bijna desolaat maar wel prachtig. We stoppen even bij een bothy (overnachtingsplek zonder fasciliteiten), precies die Lars eigenlijk op het oog had. Toch blij dat we voor de camping hadden gekozen… Meteen daarna komen we in een drassig moerasgebied uit waar we weer regelmatig moeten lopen en rivieren moeten oversteken. Als we stoppen missen we Bart. We wachten geruime tijd maar hij is nergens te zien. Het zal toch niet…. Lars gaat over hetzelfde ‘pad’ terug trailrunnen maar geen Bart. Hij moet over het gravelpad terug zijn gefietst naar de doorgaande weg, vond het achteraf te moeilijk en te gevaarlijk. Dus dóórrr. Het schiet niet echt op, blijft lang drassig en moeilijk te fietsen. Inmiddels is het al 13:00 uur en hebben we 20 km afgelegd. Bart vinden we terug bij de supermarkt in het dorp waar we sowieso zouden ontbijten. Het wordt dus ontbijt en lunch tegelijk. Bart heeft z’n eigen route gemaakt naar Aviemore, wij volgen de Wildcat. Inmiddels wel de ‘locatie’ gedeeld! Het eerste gedeelte na de lunch schiet wederom niet op, veel over gras en inmiddels ook door tachtig duizend poorten en hekken. Als we die ellende achter ons laten krijgen we nog een fantastisch stuk tot aan Aviemore, dit is echt genieten! Bart is al op de camping en heeft veel moeite moeten doen om überhaupt een plekje te krijgen (plek zat?!). We gaan terug naar het dorp en eten bij de pizzeria en maken een route voor morgen. De routemaker had zich namelijk vergist, had 8 etappes gemaakt voor 7 dagen. De Wildcat zelf zouden we in 6 dagen kunnen doen, morgen dus een extra lus. Voor vandaag een prima dag, jammer van de miscommunicatie.
Dag 6: vrijdag 29 mei, Aviemore - Highland
Voor vandaag staat er een extra lus op het programma, gisteravond op Komoot gemaakt. Eindpunt is een bothy een eenvoudige berghut zonder faciliteiten, in de Middle of Nowhere. Nadat we alles hebben opgebroken fietsen we naar Aviemore en doen daar eerst een deel van het ontbijt, 2 broodjes met koffie. Daarna naar de Lidl waar we de yoghurt en cruesli kopen en dat, ivm de kou, in de winkel naar binnen lepelen. Dan snel op de fiets en komen meteen buiten Aviemore op een prachtig gravelpad. Het slingert door het bos, het gaat wat op en af en de snelheid zit er prima in. Windje lekker in de rug. Zo bereiken we om 12:00 uur al Grantown on Spey waar we gaan lunchen. In de Bakery een KMG en ook meteen maar een soepje met een sandwich. In het 2e deel van de route zitten wat meer hoogtemeters maar is prima te doen….totdat we haaks afslaan, we over een gravelpad omhoog moeten en we de wind vol op de kop krijgen. Niet zo maar wind, echt windkracht 5-6! OMG, dit is hard werken en oppassen dat we niet de greppel in waaien. Daarnaast dreigen de donkere wolken en lijkt het dat flink gaat regenen. Voor de zekerheid alvast de regenkleding aan. De snelheid ligt niet veel hoger dan een km of 5, het schiet derhalve ook niet echt op. Gelukkig blijft het droog en bereiken we de bothy waar we kwartier maken. Hout gesprokkeld en de haard aangemaakt. ‘s Avonds gasbrandertje aan, een Cup a Soup en een prima pasta Salmone. Bart heeft nog 2 Crème Brulee als toetje en is zo aardig deze te delen. Krijgt ie morgenochtend van ons wat Griekse yoghurt 😋
Dag 7: zaterdag 30 mei, Highland - Inverness
Wat een serene stilte vannacht, mooi. Helaas wel iets te actief beleefd. Af en toe hoorde je een koekoek, verder niks. Hoewel…snurkende mannen! Ontbijt met Griekse yoghurt en granola, een pain aux raisin en een bak koffie. De bothy schoon gemaakt voor de volgende survivors en we kunnen gaan. ‘t Is fris dus arm-en beenstukken aan en ook het regenjasje komt uit de tas. Het regent lichtjes, voor het eerst deze week. Ach, Schotland… hoort erbij. In de eerste 10 km rij ik al 2x lek, balen maar snel gefixt. We fietsen door de typische Schotse Highlands met prachtig bloeiende brem. ‘t Is pittig want het gaat op en af met flinke stijgingspercentages. Bart vindt, ivm de veiligheid, het niet verantwoord om onverhard te fietsen, hij kiest er voor om zelf de route zoveel mogelijk over verharde wegen te gaan. Het landschap verandert en komen meer in een groene omgeving terecht. In het bos moeten we regelmatig van de fiets van de fiets door omgevallen bomen. Verder wederom prachtig afwisselende route. Rond 14:30 uur komen we in Inverness aan waar we gaan lunchen bij Nero, een Italiaans koffietentje. We doen ons tegoed aan taart, broodjes, espresso’s en milkshakes. Bart weet ons ook te vinden en zo zijn we weer herenigd. We nemen contact op met de verhuurder van de AirBnB en kunnen al in het appartement. Ter plekke kunnen we onze fietsen afspuiten zodat ze schoon de koffer in kunnen. We doen een poging om de Champions League finale op TV te vinden maar helaas, alleen betaalde versie. Dan de kroeg in, om de hoek in het rokershol. Arsenal verliest van PSG na strafschoppen. We eten ook een hapje in Encore une Fois en gaan terug naar de AirBnB om de fietskoffer in te pakken. Morgen retour!
Dag 8: zondag 31 mei, Inverness - Nijmegen
Weer een normaal bed, ook wel weer lekker. Daardoor goed geslapen. Wel een tijdje wakker gelegen vannacht want had het gevoel weer helemaal lek gestoken te worden door die ellendige midges (De beruchte kleine Schotse mugjes zijn minuscule, agressieve insecten (ca. 1-2 mm) die in grote zwermen aanvallen. Ze komen vooral voor in de zomer (mei tot september tijdens windstil, vochtig weer, en bijten vooral in de vroege ochtend en late avond). Het lichaam ziet er inmiddels uit als 1 groot knolllenveld met al die bulten en het jeukt als de pest. De taxi komt keurig op tijd en gelukkig is het een grote bus waar we de 8 tassen inclusief onszelf ingepropt krijgen. Inchecken gaat soepel, 11:00 uur vertrekken iets lastiger. Met enige vertraging vertrekken we richting Schiphol. Vlucht duurt slechts 1:20 uur en daardoor landen we om 13:45 uur in Amsterdam (uur tijdsverschil). Het is druk en het duurt een tijd voordat koffers en fietsen van de band komen. Om 15:32 uur uiteindelijk met de trein terug naar Nijmegen. Sas haalt me op en zo eindigt onze gave bikepacktrip Schotland.
Mannen: dank voor deze bijzondere week, heb er enorm van genoten!
Maak jouw eigen website met JouwWeb