Serre Chevalier 2002, 4 t/m 8 sept.
De groep: Guus, Rob, Pieter Bas en Caroline
(klik op de foto's voor de vergroting)
Dag 1: woensdag 4 september, Col de Lautaret en Col du Galibier
Na een nacht doorrijden arriveren we 's ochtends vroeg in Serre Chevalier, een wintersportplaats tussen Grenoble en Briancon, in de prachtige omgeving van het Nationaal park van de Ecrins. Via een vriend van Rob een appartement gehuurd bij Sportura (voor weinig), niks mis mee en voor ons vieren groot genoeg. Het is nog laagseizoen en behalve dat wij er zitten is er verder weinig te doen. Nadat we geinstalleerd zijn kleden we ons om en gaan een stukje 'infietsen'. De bedoeling is om de spieren wat klimkilometers te gunnen en willen dat doen via Col de Lautaret naar de top van de Galibier. De aanloop van de Lautaret is vrij vlak en het meest last hebben we van de wind die we flink tegen hebben. De klim is vanaf Serre Chevalier ruim 20 km met de laatste 10 kilometers rond de 5-6%. Niet al te zwaar maar door de wind valt het toch wat tegen. We blijven bij elkaar en komen zo gezamenlijk op de top van de lautaret op 2058m. na de afslag naar de Col du Galibier valt de groep uiteen en fietst ieder voor zich omhoog. De percentages zijn beduidend anders dan die op de Lautaret, zo'n 7-8% gemiddeld met als klap op de vuurpijl een forse laatste kilometer met percentages tot 12%. Met wat 'infietsen' staan we vandaag al op 2645m. Snel de jasjes aan want het is er koud. vanaf hier hoeven we niets meer te doen want we kunnen dalen tot ons appartement, lekker!
67 km / 1295 hm
Dag 2: donderdag 5 september, Col d'Izoard en Col d'Agnell
Vandaag staat er een fikse rit op het programma want we gaan naar het dak van onze trip, de Col d"Agnell op maar liefst 2748m. Na het ontbijt met verse broodjes van de bakker gaan we al vroeg op pad. we dalen eerst een stukje naar Briancon waar de klim van de Col d'Izoard begint. Deze legendarische beklimming, bekend uit de Tour, begint meteen vanuit het dorp flink te stijgen maar vlakt na 2 km snel af. na 10 km matig klimmen begint het na het dorpje Cervieres serieus te worden, stijgingspercentages van 8-10%. De groep is inmiddels al lang uit elkaar gevallen. De weg slingert zich middels vele haarspeldbochten omhoog door een mooi naaldbomenbos en eindigt op de myuthische kale top. We dalen door het indrukwekkende landschap van Casse Deserte waar we het monument van Louis Bobet en Fausto Coppi passeren. Als we onderaan zijn gekomen slaan we linksaf de D947 op richting Chateau Queyras. In Ville Vieille eten en drinken we wat alvorens aan de beklimming van de Col d'Agnell te beginnen. De klim is lang, weinig te geen bochten, weinig verkeer en, ondanks de indrukwekkende omgeving, bijna beetje saai. De laatste 6 kilometer zijn ronduit zwaar, continue rond de 9-11%. Op de top van 2748m zit je op de grens van Frankrijk en Italië en er is, behalve een dropkraampje, niks te beleen. Als iedereen er is verheugen we ons op de afdaling, dat wordt knallen!. Afspraak is dat iemand telkens bij Caroline blijft; zij kan goed klimmen maar durft niet goed te dalen. Rob is de klos... Pieter Bas en Guus zitten beneden al aan hun 2e kop koffie als zij er aan komen. We fietsen door de mooie gorges langs de Guil naar Guillestre waar we besluiten om langs de doorgaande weg terug te fietsen want Caroline zit helemaal stuk. Op het tandvlees en door haar veel moed in te spreken haalt ze Briancon waar we haar in de MacDonald zetten en snel de auto gaan halen, het wordt al donker...
149 km / 2806 hm
Dag 3: vrijdag 6 september, Chalet de Ancles
We doen het 's ochtends rustig aan want de inspanning van de vorige dag heeft er toch flink ingehakt. We besluiten wel een stukje te gaan fietsen maar meer voor herstel en omdat we ons anders toch zouden gaan vervelen; in Serre Chevalier is niks te doen en Briancon is ook niet echt bruisend. Nu het ontbijt, lekker buiten in de zon, en een kopje koffie stappen we weer op de bike en gaan richting Briancon. Hier volgen we de N94 naar Col de Montgenevre. Deze weg volgen we een paar kilometer en slaan dan linksaf de D994G op en fietsen door het Val de Pres, een mooie rustige omgeving. Bij Plampinet verlaten we deze weg en beginnen we aan de klim naar Chalet de Ancles, een uitvalsbasis voor wandelaars. Het kleine, smalle weggetje kronkelt zich omhoog en we moeten nog serieus aan de bak. Bij het chalet aangekomen genieten we van de koffie en de mooie omgeving. We nemen alle tijd en zitten een tijdlang langs de bergbeek, de Torrent des Anclets, lekker relaxed. We fietsen terug naar het appartement waar we gezellig gaan borrelen en 's avonds gaan eten in Briancon
50 km / 630 hm
Dag 4: zaterdag 7 september, Risoul en Col d'Izoard
We zijn er weer helemaal klaar voor, gisteren goed hersteld zodat we er vandaag weer tegen aan kunnen. Dat moet ook wel want er staat weer een flinke rit op het programma, via Guillestre naar Risoul en dan over de Izoard weer terug. Het eerste stuk is ons inmiddels bekend, een stukje dalen naar Briançon en daar nemen we de doorgaande weg richting Embrun/Gap. In L’Argentiere-la-Bessée slaan we rechtsaf en fietsen via de parallelweg omhoog. Het is meteen stevig klimmen maar dat duurt niet al te lang. Via dit mooie weggetje fietsen we bovenlangs met een fraai uitzicht over het dal en dalen we naar Saint Crepin waar we weer op de doorgaande route naar Guillestre komen. Daar aangekomen beginnen we aan de beklimming naar Risoul, een ski-oord op 1850 m. Over een typische brede wintersport weg klimmen we naar het dorp. Erg fraai is deze beklimming niet en ook niet echt zwaar, veelal rond de 6-8% stijgen en loopt geleidelijk. We lunchen op de top en keren terug naar Guillestre waar we richting Col d’Izoard gaan. Jammer dat hier vrij veel verkeer is want de weg met overhangende rotspartijen en diverse tunneltjes door de gorge is bijzonder mooi. Na de afslag naar de Col d’Izoard pakken we een korte stop om de bidons te vullen, de benen te strekken en onszelf moed in te spreken voor de laatste beklimming van de dag. We weten dat deze kant een stuk zwaarder zal worden dan de andere kant vanuit Briancon. Het lange stuk na La Chalp is killing, je ziet niet dat het in het brede dal omhoog gaat maar dit is toch echt 10-11%. Rob komt dan al bijna niet meer vooruit en we vrezen dat hij de top niet gaat halen. Iedereen heeft het zwaar maar, ondanks dat de verschillen aanzienlijk zijn, komen we allemaal op karakter boven, inclusief Rob! De afdaling naar Briancon verloopt soepel en het laatste vervelende stukje naar Serre Chevalier nemen we op de koop toe. Aan het eind van de middag verkennen we met de auto nog snel de klimtijdrit van morgen: Col de Granon. We zitten gillend in de auto want oei, die is steil!!
124 km / 2345 hm
Dag 5: Zondag 8 september, klimtijdrit Col de Granon
De schrik zit er toch wel in na die verkenningstocht van gisteren, vandaag gaat nog echt zwaar worden. De Col de Granon is een vrij onbekende col waar ik bij enig toeval er achter kwam dat we aan de voet van deze beklimming zaten. Het eerste stukje tot aan Villard Late gaat nog maar dan klapt de weg omhoog en dat blijft 10 km lang zo. Over 11 km is deze col 9,4% gemiddeld en niet heel veel beklimmingen halen deze percentages. Na de inspanningen van de vorige dagen heeft dit niet veel met een tijdrit te maken, het is duwen en trekken en WTF wat is dit zwaar. Geen enkel moment van rust maar afstappen is er niet bij. Guus komt als eerste boven gevolgd door Pieter Bas en Rob. We krijgen een berichtje van Caroline dat ze is gestopt, ze kon niet meer, te steil, te zwaar. Op de top is verder niets behalve een fraai uitzicht en wat militaire barakken. Een ‘hardloper’ die ik onderweg had ingehaald (petje af) maakt een foto van ons en dan dalen we terug naar het appartement waar we ons snel douchen, de auto inpakken en dan nog ‘lekker’ een kleine 1100 km terug moeten rijden.
25 km / 1054 hm
Wat een mooie ervaring deze paar dagen onbekommerd fietsen in de bergen, zeker voor herhaling vatbaar!
Totaal: 415 km / 8130 hm
Merci et au revoir,
Guus
Maak jouw eigen website met JouwWeb