Barcelonette 2009, 16 t/m 20 sept.
(klik op de foto's voor de vergroting)
Dag 1: woensdag 16 september, Nijmegen – Chorges
We vertrekken gescheiden met 2 auto's. Degene die op woensdag vrij hebben (Pascal, Ron, Rob en Gert) vertrekken ’s ochtends rond 09.00 uur bij Gert, de andere 4 (Pieter Bas, Reinier, Huub en Guus) gaan ’s middags. Standplaats wordt dit jaar Barcelonette, maar we starten de eerste dag met een ronde in de omgeving van het Lac de Serre Ponçon waar het prachtig is om te fietsen. We hebben Hotel Club Le Serre de Villard geboekt in Chorges, waar we elkaar rond middernacht treffen. Even bijtetsen en daarna snel naar bed.
Dag 2: donderdag 17 september, rond het Lac de Serre Ponçon
Club Le Serre Villard is een goed verzorgd hotel waar we 's ochtends gebruik maken van een prima ontbijtbuffet. Dan gaan we doen waarvoor we zijn gekomen: fietsen. Er staat vandaag een stevige rit op het programma rond het Lac de Serre Ponçon. De zon schijnt al volop en het belooft een mooie dag te worden. Vanaf het hotel gaat het meteen omhoog, de Col Lebraut op, dus niks infietsen. We hebben afgesproken om 'sociaal' te fietsen, oftewel bij elkaar te blijven. Dat lukt welgeteld 2 km en dan kan Pascal het toch niet laten om er vandoor te fietsen. Op de top van deze lekkere inkomer wordt hem nogmaals duidelijk gemaakt wat sociaal fietsen betekent…Na de afdaling rijden we een klein stukje door over de D900 en slaan dan linksaf richting Bréziers. De weg die we volgen klimt gestaag, het is er rustig en we fietsen door een typisch Frans landschap naar de Col de Garcinets. De afdaling door de prachtige Gorges Blanche brengt ons terug naar Espinasses waar we lunchen.Na het eten rijden we terug over de drukke D900 tot aan de afslag naar de Col de Fillys. Dit zijn de weggetjes die we willen: klein, smal en rustig. Wederom laat Pascal zien waarvoor hij getraind heeft en is als eerste op de top van deze klim, de rest volgt op gepaste afstand.Na een korte afdaling komen we op de weg die ons leidt naar de Col St. Jean, maar die stelt niet veel voor. Er volgt een lekkere, snelle afdaling over de D900 en volgen die tot de afslag naar de D954 richting Savines. De volgende beklimming wordt gevreesd, de Col de Pontis. Hoewel kort, is deze klim erg stijl en gemiddeld 10,1 % over 5 km. Huub ziet dit niet zitten en besluit om de weg langs het meer te volgen, hij heeft niet zo veel getraind. De Pontis doet onze vrees alle eer aan, het is inderdaad zwaar maar toch ook mooi omdat het kleine weggetje zich middels vele scherpe haarspeldbochten omhoog slingert. Na wat gedronken te hebben in Savines steken we het meer over en besluiten om via St. Apolinaire terug te fietsen naar Chorges. Het laatste stuk van deze onbekende naamloze klim komt mij op veel commentaar te staan; te lang en te steil; de vermoeidheid is duidelijk toegeslagen. Bij terugkomst in Chorges rijden we naar Barcelonette waar we intrek nemen in Le Grand Hotel, gelegen in het hart van het stadje.
124 km, 3005 hm
Dag 3: vrijdag 18 september, Col de la Bonette en Pra Loup
Navraag bij de hoteleigenaar leert dat het twijfelachtig is of vandaag Col de la Bonette weer geopend is die vandaag, samen met Col de Vars, op het programma staat. Het heeft de afgelopen dagen gesneeuwd en is 3 dagen gesloten geweest. We gokken het erop en dat blijkt goed uit te pakken: OUVERT. We starten gezamenlijk aan de voet van de col in Jauziers want Guus heeft nog een appeltje te schillen met Pascal (een erfenis uit het voorgaande jaar). Na 4 km is het al duidelijk, Guus kan het hoge tempo niet volgen en moet lossen. De klim is fraai, afwisselend langs meren, meertjes, ruïnes en door ruig berglandschap. Uiteindelijk wint Pascal met ruim 10 minuten voorsprong. De nederlaag was enigszins ingecalculeerd want Guus heeft de medaille voor zijn vriend al bij zich. Op de top is het koud, heel erg koud. De gevoelstemperatuur, door de wind en de regen, een eind onder nul. We al geruime tijd op de top en staan we te beven als een rietje. De afdaling in de regen is gevaarlijk en we stoppen bij een café. De uitbater vraagt zich verbaasd af wat we aan het doen zijn en zegt dat we ‘crazy’ zijn om nu te fietsen. Kramp, iedereen staat stijf van de kramp, en we zijn bijna onderkoeld. Zelden zo koud gehad op de fiets. We besluiten om terug te gaan naar het hotel, dit heeft totaal geen zin. Na de lunch wordt het droog en de GKL (Grote Kale Leider) informeert wie er mee gaat fietsen. De achterblijvers verklaren ons voor gek en zo fietsen met z’n vijven naar Pra Loup, de dichtstbijzijnde klim in de buurt. Zo maken we nog een lekker tochtje en extra hoogtemeters. De klim loopt lekker maar is verder weinig bijzonder. In het ski dorp drinken we koffie alvorens terug te keren naar Barcelonette. Onze culinaire expert Gert zoekt ‘s avonds een goed restaurant waar we onze barre tocht evalueren en ons opmaken voor de koninginnenrit van morgen.
62 km en 2115 hm
Dag 4 zaterdag: 19 september, Col d'Allos, Col des Champs en Col de la Cayolle
Vandaag de koninginnenrit over één van de mooiste rondjes die je in Europa kunt fietsen. Het weer voorspelt niet veel goeds, 's ochtends nog droog en in de middag wordt er regen verwacht. Op de Col d'Allos is het in ieder geval nog goed toeven en de beklimming is prachtig. Er is weinig verkeer en de beklimming loopt lekker, een procent of 6-7. Pascal is natuurlijk weer meteen vertrokken, de rest fietst in groepjes omhoog. Op de top besluiten Pieter Bas, Ron, Huub en Gert, met het oog op de weersvoorspelling, terug te keren naar Barcelonette. Zij fietsen 's middags de Col de la Cayolle op. De anderen gaan verder naar Barcelonette op. Rob, Reinier, Pascal en Guus dalen naar Colmars om daar te beginnen aan de Col des Champs. Dit zijn de beklimmingen waar we het voor doen, dit is 12 km genieten. Het kleine weggetje gaat op de top over in een nieuw geasfalteerde weg waar je heerlijk kunt dalen, met stukken van 80+ km/u, tot in St. Martin d'Entraunes. Daar zoeken we lunch gelegenheid maar vinden niks, alles dicht. Op de gok beginnen we aan de Col de la Cayolle in de hoop dat we iets tegenkomen om te eten. Voordat de klim echt begint vinden we gelukkig in Entraunes een restaurantje waar we een heerlijke pasta nuttigen. Dan moeten we nog klimmen tot een hoogte van 2326 m, maar het is meer dan de moeite waard. Wat is dit een geweldig rondje! De afdaling van 29 km blijkt een juweeltje, bovenin wat slingers, daarna lange rechte stukken en uiteindelijk door de schoonheid van de Gorges de Bachelard. Bij terugkomst in het hotel blijkt dat de anderen ook net terug zijn en ook hebben genoten van de beklimming van de Cayolle. Uiteindelijk geen drup regen gehad en in totaal 118,9 km en 3140 hm. Dit was geen straf...
119 km, 3140 hm
Dag 5: zondag 20 september, klimtijdrit naar Super Sauze
Onze laatste fietsdag betekent, zoals inmiddels gewoonte is geworden, de afsluitende klimtijdrit. Gekozen is voor de klim naar Super Sauze, een ski dorp dat boven Barcelonette ligt. Veelal wordt een klimtijdrit wel verkend van tevoren maar op de kaart lijkt het alsof het niet kan missen. De klim is 10,4 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 5,5 %. We hebben ergere tijdritten gekend. De tactiek is bekend: Pascal speert er van tussen, Ron en Guus volgen op geringe afstand, Gert, Reinier, Rob en Huub daarachter. Na een km of 4, net voor het dorp La Sauze, lijkt Pascal er al door te zitten, de achtervolgers komen dichterbij. In het dorp gaat het fout, de eerste 4 rijden rechtdoor ipv af te slaan richting Super Sauze en ook Huub rijdt rechtdoor. Achteraf blijkt dit ongelukkig aangegeven te staan. Na 1,5 km over een klein weggetje komen ze er achter dat ze verkeerd zijn. Met z’n vijven rijden ze omhoog, de snit is eruit. Gert blijkt te hebben gewonnen, voor Pieter Bas en Reinier. We dalen gezamenlijk naar Barcelonette, laden de autos en rijden terug naar Nijmegen.
24,2 km, 690 hm
Toch weer 4 mooie fietsdagen, beetje jammer van het weer en de lichte domper tijdens de tijdrit.
Barcelonette als standplaats is voor elke (klim-) fietsliefhebber in ieder geval een aanrader!
Totaal: 329 km / 8950 hm
Maak jouw eigen website met JouwWeb