Cortina d'Ampezzo 2008, 4 t/m 7 sept.

Dag 1: Donderdag 4 september, Tre Croci en Passo Giau 

Slechte voorbereiding gehad, wellicht teveel of te hard getraind maar er was bijna sprake dat ik deze Dolomieten trip moest afzeggen wegens fysiek ongemak. De dag voor vertrek krijg ik toch groen licht van de specialist maar met de mededeling het ‘rustig aan te doen’. Ok, alles beter dan niet gaan. We rijden ’s nachts (hoezo goede voorbereiding...) en komen in de ochtend om 9.00 uur aan in Cortina. We ontbijten in het centrum bij een patisserie en informeren bij de VVV naar een hotel. Het wordt hotel Serena net buiten het centrum, prima hotel voor een acceptabele prijs. We kleden ons om en vertrekken voor een relatief rustig rondje om Cortina. We zijn de stad nog niet uit of we moeten meteen beginnen aan de Passo Tre Croci. De klim is niet zo zwaar maar iedereen fietst in z'n eigen tempo omhoog. Pascal staat al een tijd op de top te wachten, hij heeft zijn visitekaartje afgegeven. We dalen via de N48 en slaan bij de splitsing van de N51 linksaf terug naar Cortina. Onderweg lunchen we bij een tentje aan de kant van de weg om vervolgens verder te dalen naar Cortina. Dit rondje is tekort en we besluiten om de Passo di Giau nog te doen. Huub mist vervolgens de afslag naar de Giau en rijdt per ongeluk de Passo Falzarego op, ook niks mis mee. Donkere wolken pakken zich samen boven de Giau maar het blijft gelukkig droog. Het is inmiddels wel flink afgekoeld. We drinken wat op de top en keren terug in de hoop dat we Huub vinden. Hij staat inderdaad bij de afslag. We schuiven ’s avonds aan in het hotel voor het diner en gaan op tijd naar bed om wat slaap in te halen.

81,5 km / 2030 hm

Dag 3: Zaterdag 6 september: Passo Falzarego, Sella rondje, de koninginnenrit 

Het weer is opgeklaard en het wordt een mooie zonnige dag, perfect weer voor de koninginnenrit. Guus heeft besloten om de eerste en de laatste col te laten schieten en alleen het Sella rondje mee te fietsen, hij moest het per slot van rekening rustig aan doen. De mannen vertrekken voor de 1e col, de Passo Falzarego, geen zware klim maar toch 16,4 km met bijna 1000 hoogtemeters. Pascal laat er vanaf het begin geen gras over groeien wie de sterkste is en fietst alleen omhoog gevolgd door Huub, de rest volgt op gepaste afstand. Guus rijdt met de auto mee en maakt onderweg foto’s en maak wat filmpjes. In de afdaling met z’n vele haarspeldbochten is het druk op zaterdag, jammer. In Arabba trekt Guus z’n fietstenue aan en na de koffie gaat het meteen omhoog de Passo Pordoi op. De Pordoi is een lekker lopende klim met veel haarspeldbochten en de omgeving is prachtig met z’n typische grillige Dolomieten rots toppen. Guus voelt zich goed en fietst samen met Pascal omhoog. Al snel gaat het kop over kop en halverwege krijgt Pascal het zwaar. Hij blijft in het wiel tot net onder de top waar hij uiteindelijk demarreert. Op de top wordt hem verteld dat hij deze ‘not done’-actie volgend jaar terug betaald krijgt. We dalen een klein stuk en krijgen dan meteen de Passo Sella voor de kiezen, kort maar krachtig en vooral prachtig. Met veel slingers bereiken we de top op ruim 2200 m waar het druk is met de vele toeristen. Ook hierna volgt een korte afdaling tot aan de volgende klim, de Passo Gardena. Nadat we een klein stukje geklommen hebben gaan we eerst eten. Nadat we de pasta achter de kiezen hebben en weer op de fiets zitten wordt er alweer aangezet. Het korte stukje tot de top van de Gardena gaat weer volle bak met Rob als 2e boven! Als de kilometers gaan tellen dan zie je hem pas, de diesel. Ook de technische afdaling van de Gardena met z’n vele haarspeldbochten gaat op het scherpst van de snede tot in Corvara. Hier gaan de mannen via de Passo di Valparola terug naar Cortina terwijl Guus via de Passo Campolongo terug naar Arabba gaat om de auto te halen. Afgesproken wordt we elkaar op de top van de Valparalo treffen waar we inderdaad ongeveer gelijktijdig arriveren. De afdaling naar Cortina gaat nog even op scherp, wat een prachtige fietsdag!

117 km en 3335 hm.