Bolzano 2017, 13 t/m 17 september
De groep: Pascal Rob Ron Lars Walter Guus Henry Djerr
Woensdag 13 september
De standplaats in 2017 is St. Pauls geworden, een klein plaatsje net buiten Bolzano. We hebben een super-de-luxe villa gehuurd en zijn uiteindelijk met z’n achten. We vertrekken met 3 auto’s afzonderlijk van elkaar en komen eind van de middag aan. Vaak doen foto’s meer dan de werkelijkheid maar de villa is werkelijk schitterend! Gloednieuw, ruim, mooi en vooral luxe. Zelfs de koelkast is gevuld en de jacuzzi opgewarmd. Gastvrouw Martina heeft ons rondgeleid en na de aangename kennismaking installeren we ons, gaan eten bij de plaatselijke pizzeria en kijken ’s avonds nog wat TV op de nieuwe curved Samsung.
Donderdag 14 september
Grijs en grauw ipv zonnig, niet helemaal volgens de voorspelling. We willen om 09:00 uur vetrekken, lukt niet helemaal. We dalen eerst naar Bolzano waar we eerst een stukje door de stad moeten alvorens we aan de eerste klim beginnen naar San Genesio. Het voornemen om met z’n allen naar boven te fietsen lukt al niet vanaf de eerste meter, achteraf tot enige ergernis van degenen die wel samen ophoog zijn gefietst. Het miezert en dat is toch jammer want we missen de vergezichten. De klim is pittig, het gaat continue tegen 9-10% en dat een kilometer of 12 lang. Na de top gaat het wat op en af met soms stevige percentages van 18%. De afdaling is lekker en gelukkig redelijk droog. In Terlano aangekomen gaan we een bakkie doen en iedereen is nog rillerig, jammer. Na wat dubbele espresso’s en gebak fietsen we een stuk door het dal om aan de overzijde opnieuw te gaan klimmen, kort maar krachtig! Het tussenstuk naar de Gampenpas, de Castel Cigno is 2,5 km maar wel 10,4% gemiddeld met uitschieters naar 15%. Op het laatste gedeelte trapt Guus ze voorderailleur kapot en kan alleen verder op het binnenblad. Op de Gampenpas gaat het vanaf de start furieus met de Vinck op kop, hij probeert het verschil meteen te maken. Lars, Djerr, Henri en Guus volgen. Guus eraf, Djerr er af, Pascal er af, Lars er af en dus Henry als eerste boven. We dalen in de kou naar Fondo waar Ron echt stijf staat van de kramp. Gelukkig wat fysio’s in de groep die ‘m weer op de been helpen. Het hupje naar de top van de Mendellpas stelt niet veel voor en dan dalen we heerlijk tot in het dal. Guus kan bij een fietsenzaak meteen z’n voorderailleur laten vervangen en Rob z’n remblokken; goed geregeld. In de villa een biertje, de hottub in en gezellig koken. Prima avond gehad en rond 23:30 uur het bed in.
116 km / 3240 hm
Vrijdag 15 september
Vrolijke gezichten ’s ochtends bij het ontbijt, de zon schijnt! Aangezien voor morgen regen is voorspeld doen we vandaag meteen de koninginnenrit, 145 km en rond de 4000 hm. Na de fotoshoot in de tuin met op de achtergrond de prachtige villa, gaan we iets na half 9 op pad. Het eerste stuk gaat wat op en af, fietsen langs de Karersee en bij Auer aangekomen moeten we klimmen, De eerste klim is verdeeld in 2 gedeeltes van 10 km, een stevige kluif dus. Iedereen fietst redelijk relaxed de eerste 10 km omhoog (drukke weg) en bij de afslag richting St. Peter valt het uit elkaar. Op de top aangekomen gaan de jasjes aan voor de afdaling; ondanks het zonnige weer is het vrij fris. De 2e klim gaat naar de Karerpas waar we halverwege op komen. Normaal is voetje aan de grond ‘af’ maar aangezien we nergens anders kunnen lunchen stoppen we in Welschofsnoven waar we een lekkere pasta en/of soepje nemen. Walter is een paar kilometer hiervoor afgehaakt en fietst terug naar huis. Na de lunch gaat het gas er op, het is koers! Uiteindelijk is Pascal de sterkste, hij is als eerste boven gevolgd door Lars, Guus, Henry, Ron en dan Rob. Er volgt een lange afdaling richting Bolzano maar de koninginnenrit zou geen koninginnenrit zijn zonder spectaculair slot. We moeten de Collepietra-Steinegg op, een prachtige beklimming van 10 km maar met een stevig stijgingspercentage van 8,6% gemiddeld. Ron haakt af en fietst terug naar huis. De strijd brandt vanaf het begin los en na een kilometer of 4 moet Djerr als eerste er af, Henry is het volgende slachtoffer en Pascal, Guus en Lars trappen stevig door omhoog. Dan moet ook Lars passen en gaan de 2 kemphanen onderling uitmaken wie de strijd wint. Na 7 kilometer is het bij Pascal ook gebeurd en gaat Guus alleen verder en is als eerste op de top. We dalen tot Bolzano en rijden langs het water terug naar San Pauls. Flinke rit, een koninginnenrit waardig! De hottub biedt weer uitkomst voor een aantal en wordt er gewoon thuis gekookt, wederom door Walter en Ron. Ze zouden bijna de kookkunsten van onze maitre Gert, die helaas niet mee kon, doen vergeten. ’s Avonds beetje chill’n zoals vooraf afgesproken. Benieuwd hoe het er morgen voorstaat, er is slecht weer voorspeld.
146 km / 3934 hm
Zaterdag 16 september
Inderdaad, slecht weer. Het miezert en er is veel regen voorspeld. Ron en Djerr besluiten om thuis te blijven om waarschijnlijk ’s middags te gaan, dan wel droog. Walter komt er achter dan z’n remblokken op zijn en moet eerst naar een fietsenzaak en blijft dus ook achter. Met z’n vijven fietsen we door het dal naar Merano waar we door de drukte moeten op weg naar de klim naar Merano 2000. Pascal blijft in de klim bij Rob en Henry, Lars en Guus fietsen samen omhoog. De regen wordt heftiger maar gelukkig is het in de klim niet al te koud. In Avelengo stoppen we voor koffie en wat droog te worden (met de föhn op het toilet). Rob en Pascal missen het restaurant en fietsen door, achteraf linea recta naar huis. Nadat we enigszins droog zijn stappen we weer op en dan gaat het op en af. Het is mistig en we worden koud, niet echt lekker fietsweer. Na de afdaling naar Bolzano komen we volgens afspraak bij Djerr, Ron en Walter want zij gaan deel 2 van de dag fietsen. Henry fietst mee, maar Lars, Guus en Ron gaan naar huis. ’s Middags lekker relaxed, verhuurder Martina komt nog langs om een heel blad met allerlei lekkere worst te brengen. Daarna nog met z’n vijven naar Bolzano, kort rondje stad en een pulleke bier. ’s Avonds wordt er weer gekookt en blijven we thuis. Nog wat geneuzel over de tijdrit, wel of niet samen starten, waar ligt de finish of toch een andere route?! Zet 8 mannen bij elkaar en het worden net een stelletje wijven… Morgen gaat het er om! Er wordt nog wel een voorspelling gedaan wie nr 1 t/m 8 wordt, officieel opgesteld door Rob. Walter is de gedoodverfde favoriet, morgen weten we het!
88 km / 1800 hm
Zondag 17 september: de tijdrit
De weergoden zijn ons deze dagen niet goed gezind; Pluvius heeft alle registers open getrokken en het komt dus met bakken uit de hemel. Ron en Djerr geloven het wel, zij zien af van de tijdrit want vinden het te nat en te koud. De rest maakt zich wel klaar en om 08:00 uur zitten we al op de fiets richting Bolzano waar de Colle de Signori (Kohlern op z’n duits) uitverkoren is om strijdtoneel te zijn van de tijdrit. De klim is zo’n 9 km en gemiddeld 10%, een hele kluif dus. We starten gezamenlijk en nadat Djerr en Ron, die toevallig net met de auto gearriveerd zijn, het startschot geven, gaan we meteen de klim op. Walter stuift meteen weg en pakt onmiddellijk afstand op de rest. Lars, Henry en Pascal blijven het eerste gedeelte redelijk dicht bij elkaar, Guus haakt snel af en Rob gaat in eigen tempo omhoog. Het kleine weggetje is steil, meteen tussen kilometer 2 en 3 zo’n 12-15%. Pascal haakt af bij Henry en Lars die telkens stuivertje wisselen. De gemonteerde 30 van Henry heeft z’n voordeel op de steile stukken maar Lars kruipt dichterbij nadat het ‘iets’ vlakker wordt. Vanuit de auto wordt gefilmd en krijgen we de tussenstanden door. Walter blijft soeverein aan kop, het scheelt ook zeker 15 tot 20 kg met de anderen! Guus gaat na zo’n 6 km over Pascal heen en Lars doet hetzelfde na zo’n 7 km bij Henry. Dit blijft zo tot het einde. De finish is wat eerder dan iedereen had gedacht, na 8,5 km en niet na 9. Pascal baalt als een stekker want hij wilde in de laatste kilometer nog meer strijd leveren. Het verschil was echter al gemaakt, dus nog niet misschien…! Hij ventileert z'n boosheid op z'n eigen, niet mis te verstane wijze: nogal heftig dus. Waarom? Omdat ie 5e is geworden.... In de stromende regen dalen we heel voorzichtig dezelfde weg terug en rillend van de kou komen we terug in Bolzano. We fietsen terug naar het huis waar we ons nog mogen douchen, herzlichen Dank Hansjörg und Martina! We nemen afscheid van dit ontzettende gastvrije echtpaar en rijden met, veel oponthoud terug naar huis.
43 km / 1462 hm
Uitslag:
1. Walter
2. Lars (30’’)
3. Henry (45”)
4. Guus (4’)
5. Pascal (4’25)
6. Rob (15’)
Djerr: DNS
Ron: DNS
Conclusie van 4 dagen Bolzano: we hadden graag beter weer gehad, toch iets te nat en te koud maar desondanks hebben we het maximale eruit gehaald. Aan de groep, het onderkomen en de routes heeft het niet gelegen, het weer konden we niet beïnvloeden.
Totaal: 393 km / 10.436 hm
Maak jouw eigen website met JouwWeb