Seyssel 2018, 5 t/m 9 sept.

Guillestre is de standplaats voor 2018, gekozen door de groep en ‘uitgedokterd’ door Gert. Blijkt een paar weken voordien dat ie vergeten is om vrij te vragen van z’n werk. Het alternatief is Levico Terme in Italie of Culoz in Frankrijk. Uiteindelijk wordt het, vanwege de betere aanrij route, Culoz., een klein plaatsje ten noorden van het Lac du Bourget. Omdat we daar in de buurt geen groot huis kunnen vinden wordt het uiteindelijk Seyssel, een km of 12 boven Culoz. We hebben een riant huis gehuurd  voor 10 personen net iets buiten het dorp. Beklimmingen als de Grand Colombier en Mont du Chat liggen in de buurt dus we kunnen ons ‘klimhart’ hier ophalen.

 

 

 

 

 

 

 

 

De groep:

                                                                           Lars     Pascal   Ron  Walter Victor Rob  Henry  Guus     Djerr

(klik op de foto's voor de vergroting}

Woensdag 5 september

Vertrek met 3 auto’s, we rijden onafhankelijk van elkaar. Robert vliegt op Geneve want hij moet op zaterdag weer op tijd terug. Ron krijgt  onderweg een lekke band wat een hoop gedoe oplevert. De auto wordt opgehaald en uiteindelijk duurt het uren voordat er nieuwe banden op liggen. De andere 2 auto’s zijn zonder oponthoud naar Seyssel gereden waar ze eind van de middag arriveren. Robbert en Lars gaan nog een stukje (in-)fietsen, de anderen gaan eten in de plaatselijke pizzeria. Ron en z’n companen komen tegen 21:00 uur aan in Seyssel. We drinken ’s avonds nog wat en duiken tegen twaalven ons bed in.

 

Donderdag 6 september

Afspraak is dat we om 09:00  uur vertrekken, wordt zoals altijd iets later. Na de regen van vannacht is het gelukkig droog en de temperatuur aangenaam. We hebben wat moeite om de route te vinden en willen naar het beginpunt.  Uiteindelijk rijden we door naar Seyssel om langs de Rhone naar Culoz (1e lekke band Pascal) te fietsen. Daar pakken we route op waar blijkt dat we ‘m tegengesteld rijden, ook prima. Na het vlakke gedeelte komen we in Verieu le Grand waar de eerste klim begint, Col d'Evosges. Best een pittige binnenkomer van totaal zo’n 14 km inclusief een klein afdalinkje. Op de top nemen Walter en Robbert afscheid, zij willen niet de lange afstand fietsen en doen de achterkant van de Grand Colombier (achteraf steil!).  In de afdaling rijdt eerst Djerr lek, daarna Pascal voor de 2e keer. Dat terwijl iedereen onderaan de afdaling staat te wachten en hij geen reservebandje meer heeft. Kortom: veel oponthoud in de ochtend . We lunchen in Tenay waarna meteen een volgende serieuze klim volgt (Col de Cuvillat), lekker met een volle maag en zeker als er voorin meteen als gekken wordt gereden. Het begint inmiddels wat te regenen wat overigens niet echt veel hinder oplevert. Rob fietst vandaag niet lekker en bungelt er een beetje aan; zijn tijd komt nog wel. Na de top gaat het continue wat op en af en zo komen we bij de laatste klim van de dag, de Col de Richemont. Voorin strijd (Victor, Guus en Pascal), achterin een vermoeide Lars die last heeft in de borststreek, hij zit er flink doorheen. Na de top volgt een heerlijke afdaling van zo’n 20 km en op het laatste stuk vals plat en beetje op en af gaat het gas er nog flink op. Uiteindelijk ruim 140 km op de teller met meer dan 3000 hm, lekker ingefietst dus. ’s Avonds wordt er in het huis gekookt, pasta met spinazie en verder wat gekletst, route van morgen doorgenomen en beetje gechilled. Prima eerste dag in mooie, rustige omgeving. Vol vertrouwen wordt er naar morgen gekeken hoewel de meningen over de afstand/hoogtemeters vandaag wat verdeeld zijn…

144 km / 3198 hm

 

Vrijdag 7 september

Het ochtendritueel gaat vlotjes vandaag, we zitten dan ook keurig om 09:00 uur op de fiets. We dalen af naar Seyssel waar we meteen aan de 1e klim beginnen, de Montée Droisy van een kilometer of 7. Lekkere binnenkomer maar met de benen van gisteren voel je ‘m toch al wel. Er volgt een afdaling over een klein weggetje waar we in een mooi treintje dalen. Stukje vlak waarna we beginnen aan de Col de Clergeon. Een beklimming van 15 km met flinke stijgingspercentage in het middenstuk. Gelukkig vlakt ie  op het laatst wat af. Na de afdaling gaan we net voor Culoz lunchen, menu du jour: salade, lasagna  en ijs of koffie na. Rob vertrekt vast om te beginnen aan de Col de Grand Colombier, dé beklimming waar vandaag de punten te verdienen zijn. Aan het begin van de klim rijden Robbert en Walter vrij snel weg, gevolgd door Guus, Djerr, Victor, Pascal en Henry. Robbert laat ‘m vrij snel lopen, Walter blaast zichzelf op en Guus neemt de kop over.  Het is een mooie maar zware klim. Op 4 km voor de top wordt Guus ingehaald door Djerr die ook als eerste eindigt. Voor de meesten is de puf eruit en dalen de Colombier (inmiddels omgedoopt tot Col de Colomdjerr) weer een heel eind af om dan terug te keren naar het huis. Pascal, Lars en Guus maken de ronde, die van tevoren uitgezet was, af. Zij moeten na de afdaling de Col de la Biche nog over, een verschrikkelijke loeder met continue stukken van 10-12%. Afgemat komen ze alle 3 boven en via een knetterende afdaling knallen ze terug naar huis. Ondanks dat de kilometers wel meevielen was het toch heavy stuff vandaag. Rob neemt, samen met Djerr en Ron, de honneurs waar van maître Gert en maken een prima maaltijd. De route voor morgen wordt, op veler verzoek, nog wat aangepast. Koniginnerit? Mmm, prinsessenrit…

115 km / 3581 hm

 

Zaterdag 8 september

Het is strak blauw, er wacht ons een mooie dag. Gezien de vermoeidheid van een aantal is de rit vandaag inderdaad iets ingekort en we gaan met de auto naar de start in de buurt van Culoz. Daar rond 09:45 uur aangekomen blijkt dat Guus z’n fietsschoenen is vergeten. Past bij de leeftijd…de pannenkoek! Terug met de auto, de rest aan de koffie. Iets na 10:30 uur zitten we op de fiets en rijden we boven langs het Lac du Bourget, het meer waar we vandaag helemaal omheen fietsen. Al snel beginnen we aan de eerste, korte klim, de Col de la Chambotte die ons leidt naar 650 m. Henry voelt zich niet ok, heeft ’s nachts al geruime tijd op het toilet doorgebracht en ook Rob is niet helemaal fris. Na de Al binario groepsfoto dalen we en via mooie kleine weggetjes en klimmetjes komen we bij de Col de Revard. Deze beklimming is zo’n 15 km en loopt lekker, tussen de 6 en 8 % met een enkele uitschieter. Iedereen fietst in eigen, rustig, tempo omhoog, sparend voor de gevreesde Mont du Chat later op de dag. Rob doet er wel erg lang over, we zitten met z’n allen wel 45 minuten op hem te wachten. Slechte dag voor hem maar ook voor Henry. Zij besluiten om de Revard te dalen tot Chambery en na de lunch in een Centre Commercial, langs het meer terug naar de auto te fietsen. De andere 6 fietsen via een hupje naar de Mont du Chat, een klim van 14 km met een gemiddeld stijgingspercentage van 8,9 % waarvan een aanloop in het dorp van 2 km die wel  meetellen maar geen naam mogen hebben.. De rest van de klim is erg regelmatig en continue rond de 10%, een enkele uitschieter naar 13%. Dit is na de Colombier van gisteren wel de berg waarbij het om de punten gaat. De klim doet pijn bij iedereen, niet zo gek na 3 stevige dagen fietsen. Victor verdient de punten voor de bergkoning, op 3 minuten gevolgd door Walter. De anderen zitten daar niet zo ver achter. Pascal sprint in de laatste kilometer weg bij Lars; er worden geen cadeautjes uitgedeeld, zelfs niet op zijn verjaardag! We dalen en moeten dan nog een kilometer of 20 vlak terug. Daar komen de tijdrijders tot hun recht en kop over kop gaat het volle bak terug naar de auto. Rob en Henry zijn intussen pizza’s gaan halen en onder de stoere verhalen van de dag worden die lekker opgegeten. Wederom een mooie dag, heerlijk weer maar jammer dat we niet compleet deze rit hebben kunnen volbrengen. Volgend jaar maar iets gezapiger programma…

132 km / 3444 hm

 

Zondag 9 september

Zenuwachtig worden de kettingen nog schoongemaakt en gesmeerd want vandaag mag er niets aan het toeval worden overgelaten. Dag 4 staat altijd garant voor vuurwerk bij Al binario, de klimtijdrit staat dan namelijk op het programma. Gekozen is voor Col de la Biche, een klim van 13 km,  met een hoogteverschil van 958 m en een gemiddeld stijgingspercentage van 6,9%.  Dit is inclusief een afdaling net voor het laatste stukje naar de top en de percentages schommelen veelal tussen de 8-10%. Henry voelt zich nog niet fit, hij doet tot z’n grote spijt niet mee. Een foto bij de start en dan geht es los!. Er volgt een mooie strijd met vele positiewisselingen. Victor gaat vrij snel over Walter heen en zal de koppositie niet meer afstaan. Ook Guus passeert Walter nadat hij eerst Pascal en Lars afgeschut heeft. Pascal heeft strijd met Lars maar weet ‘m uiteindelijk toch te lossen, Walter kan hij echter niet meer achterhalen. Victor wint op ruim een minuut op Guus, daarna volgen Walter, Pascal, Lars, Djerr, Ron en dan Rob. Kortom: 50+ doet het zo slecht nog niet, waarschijnlijk beter getectyleerd?! Mooi gestreden tot het uiterste, iedereen volle bak gegaan! We dalen terug naar het huis, duiken het zwembad nog even in, pakken onze tassen en vertrekken rond 12:30 uur naar Nijmegen De BMW van Pascal krijgt, net als de auto van Ron op de heenweg, een lekke band. Wel héél bijzonder, beide auto’s vrijwel in dezelfde omgeving. Auto afgesleept, huurauto geregeld en na 4,5 uur oponthoud verder.

34 km / 1300 hm

Gave dagen heren! Fantastische dagen, prachtig weer en ouderwets strijd; dat is wat we willen tijdens een septembertrip. Oh ja, het was ook nog gezellig...

Totaal: 425 km / 11.541 hm

Guus