Reutte 2006, 15 t/m 17 sept. 

 

(klik op de foto's voor de vergroting)

Dag 1: Donderdag 15 september, Berwang / Plansee 

Het is werkelijk niet te geloven, in heel Europa is het slecht weer behalve in Nederland. Tot op het laatste moment voor vertrek zoeken we naar een plaats waar ze én bergen hebben én het waarschijnlijk droog zal zijn. Uiteindelijk kiezen we voor Oostenrijk waar de voorspelling voor de komende dagen in ieder geval in het noorden redelijk is. We rijden ’s nachts en na wat oponthoud onderweg komen we ’s ochtends aan in Reutte waar we bij de plaatselijke VVV een onderkomen zoeken. Het wordt Panoramahotel Talhof in het naburige Wängle. Een prima hotel maar wel met een vrij hoog bejaardengehalte; wat kan ons dat schelen, lekker rustig ’s avonds. Nadat we de kamers ingeruimd hebben en wat hebben gegeten, trekken we de fietskleding aan voor ons eerste ritje. De omgeving spreekt niet heel erg tot de verbeelding, er zijn weinig leuke rondjes te fietsen maar het is droog en we hebben bergen. We starten over een brede maar vrij rustige weg en fietsen richting het zuiden langs het water tot het dorpje Starzach waar we linksaf slaan naar de Bergwang Namloser Landstrasse. Hier is het mooi en rustig en fietsen we door een bosrijke omgeving. Onderweg stoppen we bij een restaurantje in de middle of nowhere waar we ons de koffie met apfelstrudel prima laten smaken. We vervolgen onze weg richting Kelmen vanwaar de klim richting Berwang begint. De percentages stellen niet zo veel voor maar voor de eerste dag is het prima. We stijgen van 900 m naar 1375 m en net onder de top wordt het wat steiler. Dan volgt een afdaling van een km of 5 waarna het nog een paar km stijgt naar Berwang, een klein ski-oord. We komen op de Reschenpass uit en dalen terug naar Reutte. Omdat we nog wat verder willen fietsen raadplegen we de kaart en slaan we af naar de Plansee. Ook hier is de omgeving mooi en klimmen we lichtjes tot aan het einde van het meer. Daar keren we om en fietsen we terug naar het hotel. Lekker douchen, een biertje en ’s avonds schuiven we aan voor een prima diner in het hotel.

96 km / 1195 hm

 

 

Dag 2: Vrijdag 16 september: Hahntennjoch-Strasse / Fernpass 

De enige echte bergpas in de omgeving is de Hahntennjoch-Strasse, een klim van 15 kilometer tot 1884 meter hoogte. In mijn ‘fietsbijbel’, 100 Alpenpassen mit dem Rennrad, wordt deze klim met enige ontzag beschreven, omdat de eerste twee kilometer rond de 18% zouden liggen.Na een uitgebreid ontbijt in het hotel vertrekken we om 09.45 uur. Het eerste stuk is hetzelfde als gisteren; er is eigenlijk geen alternatief. Bij Starzach gaan we nu rechtdoor naar Elmen, waar de klim naar de Hahntennjoch begint. Tot onze verrassing blijkt er niets van die 18% te kloppen. Het eerste stuk ligt rond de 9 à 10% en is prima te fietsen.Na de eerste kilometers valt de groep uiteen en rijdt iedereen in zijn eigen tempo omhoog. Voorin ontstaat wel een kleine strijd tussen Reinier, Ron, Huub en Guus – we kunnen het toch niet laten. Pieter Bas en Rob volgen op gepaste afstand. Onderweg is het prachtig en genieten we van de mooie omgeving. Deze pas is een typische verbindingsweg tussen het Lechtal en het Inntal en daardoor vrij rustig. Het laatste deel van de klim valt echter tegen en is steiler dan verwacht. Na wat foto’s dalen we in het spoor van een groep motorrijders (tot grote irritatie) weer naar beneden. Gelukkig laten ze ons op een recht stuk gaan, zodat we eindelijk wat snelheid kunnen maken. Na de fijne afdaling komen we aan in Imst, waar we een plek zoeken om te lunchen en genieten van een heerlijke pasta op een terras. Na de lunch fietsen we naar Nassereith, waar we beginnen aan de tweede klim van de dag: de Fernpass. Dit zijn niet echt de beklimmingen waar we voor gekomen zijn. De Fernpass is een drukke doorgaande weg met veel vrachtverkeer. Door de stinkende uitlaatgassen fietsen we naar de top op 1216 meter. In de afdaling van de Fernpass zien we gelukkig op het laatste moment een bord ‘verboden voor fietsers’. Daardoor kunnen we via een mooiere zijweg naar Lermoos fietsen. In Heiterwang stoppen we nog voor een colaatje op een terras. Pieter Bas en Huub fietsen alvast terug naarv het hotel, voor hen is het genoeg, met z'n vieren pakken we een extra klimmetje. Daarna dalen we het laatste stuk naar Reutte en komen bij het hotel aan, waar Pieter Bas en Huub al ontspannen met een biertje zitten. We schuiven gezellig aan en bespreken de plannen voor morgen. De weersvoorspellingen zijn slecht, dus besluiten we de volgende dag op tijd te vertrekken en ergens in Duitsland onze trip voort te zetten.

119,5 km / 1905 hm

 

Dag 3: Zaterdag 17 september: ronde Rhöngebied (BRD) 

Het is inderdaad een grauwe grijze trieste aanblik als we de volgende dag wakker worden. Het is goed om te verkassen want het vooruitzicht om de hele dag in regen en kou te fietsen is niet echt prettig. Na het ontbijt stappen we in de auto en spreken af om richting Nederland te rijden om onderweg ergens te stoppen om nog een stuk te fietsen. Op de gok wordt het uiteindelijk het Rhöngebied in de buurt van Wurzburg, voor ons volledig onbekend terrein. Bij de benzinepomp een kaart van de omgeving gekocht, de auto aan de rand van een klein dorp geparkeerd en trappen maar. Onbekend maakt vandaag niet onbemind want het is hier best mooi. Een hele rustige omgeving, vergelijkbaar met de Ardennen of de Eifel. We slaan op de gok maar wat weggetjes in, rijden rond met af en toe een blik op de kaart en deels op het Garmin navigatiesysteem van Pieter Bas. Aan het eind van de middag fietsen we een weg in die eigenlijk verboden is (iets van de Bundeswehr), maar het is een weggetje op de kaart dat voor ons belangrijk is om terug te komen bij de auto’s. Het is er unheimisch, we komen langs uitkijktorens uit de WO II en op een gegeven moment langs allerlei barakken. Zou hier nog iemand zijn…?? Het voelt niet lekker en zijn ook blij dat we na een km of 5 weer op een doorgaande weg uitkomen. Hier eten we nog wat in een restaurant en fietsen dan terug naar de auto’s. Het is inmiddels al kil geworden en in een flink tempo draaien we kop over kop. Reinier knalt in een afdaling nog bijna uit een scherpe bocht en we zien hem zo tegen een schuurdeur geplakt zitten. Het gaat uiteindelijk net goed. Even wordt nog overlegd om er nog een dag in de Ardennen aan vast te plakken maar de moraal is er wel af, we gaan naar huis. Uiteindelijk vallen de 3 dagen nog mee, het was in ieder geval droog maar we hadden ons meer voorgesteld van deze dagen. Volgende jaar beter.

97 km / 1905 hm

Totaal: 312 km / 5005 hm

 

Meine Herrn, danke vielmals und bis nächstes Jahr!
Guus