Meyrueis 2026, 2 t/m 6 sept.

Lars organiseert dit jaar de Zondagspoor septembertrip. De Cevennen is dit jaar het gebied waar we naar toe gaan, gebaseerd op het boek ‘de Renner’ van Tim Krabbé. Meyrueis wordt de uitvalsbasis, Domaine Aigoual Cevennes de thuisbasis. We zijn met z’n zessen en rijden met 2 auto’s. Om 06:00 uur vertrek uit Nijmegen, aankomst auto 1 om 17:30 uur. De weersvoorspelling is top, prachtig zonnig maar wel heet. De huisjes op het park zijn wat ‘schraal’, vrij klein en matig geoutilleerd. We doen het er maar mee. Als auto 2 ook is gearriveerd gaan we een hapje eten op het terras in Meyrueis, prima en gezellig.

                                      De groep:                Djerr            Victor          Henry             Lars              Guus               Rob

 

Donderdag 3 sept 2026

We staan om 07:30 uur op want we willen om 09:00 uur op de fiets zitten, dat lukt. Uit ‘de Renner’: Meyrueis, Lozere,  het is warm, zonnig. Ik pak mijn fiets, toeristen en inwoners kijken vanaf terrasjes naar de renners. Niet-wielrenners. De leegheid van deze wezens schokt me’. We gaan meteen klimmen als we Meyrueis uitfietsen, niet spectaculair, een lekkere ‘loper’. Na de afdaling beginnen we aan de 2e klim van de dag, prachtig klein weggetje maar wel met pittige percentages. Victor z'n fiets schakelt niet goed en we proberen het te repareren; lukt niet. Tijdens de afdaling komt hij er achter dat z'n crank los zit. Lekker gemaakt door een Nijmeegse fietsenzaak.....Nu fixen we het wel en kan hij met een gerust hart verder. Na de lange afdaling komen we aan de voet van de Mont Aigoual, de reus van de Cevennen. De klim is maar liefst 26 km met ruim 1100 hoogtemeters. Lijkt allemaal niet spectaculair maar we gaan er een zware kluif aan krijgen. Het is inmiddels heet en we fietsen het eerste stuk vrij veel onder de bomen, dat is nog goed te doen. Een kilometer of 8-9 fietsen we samen en dan valt het uiteen. Iedereen heeft het zwaar, zeker het stuk na een afdaling stijgt het stevig en is het harken geblazen. Victor gaat goed, de rest zwoegt en Guus met een continue kramp. Te weinig gegeten en veel te weinig gedronken (2 kleine bidonnetjes bij zich…). Als uiteindelijk iedereen op de top van de Aigoual is gaan we daar lunchen, helaas hebben ze niet meer dan een Caesar salade. Nou ja, beter iets dan niets. Na de lunch krijgen we een hele lange afdaling; niet te steil, wel lekker. Daarna moeten we nog een klim van een kilometer of 6. We zijn niet meer vooruit te branden, zeker bij Henry en Guus is het helemaal gedaan; op, moe en helemaal ‘leeg’. Over een hoogvlakte gaat het nog wat op en af en we zijn blij dat we bij de laatste afdaling komen. Terug in Meyrueis drinken we nog wat en dan naar de hut. Bijkomen en aanvullen, heel veel aanvullen!
’s Avonds weer gegeten op het terras, geen zin om zelf nog te koken. Morgen weer een etappe van 130 km en 2600 hm. Ook nog een paar graden warmer… we gaan het zien!

Totaal: 129 km / 2636 hm