Meyrueis 2026, 2 t/m 6 sept.

(klik op de foto's voor de vergroting)

Lars organiseert dit jaar de Zondagspoor septembertrip. De Cevennen in Zuid-Frankrijk is het gebied waar we naar toe gaan, gebaseerd op het boek ‘de Renner’ van Tim Krabbé. Meyrueis wordt de uitvalsbasis, Domaine Aigoual Cevennes de thuisbasis. We zijn met z’n zessen en rijden met 2 auto’s. Om 06:00 uur vertrek uit Nijmegen, aankomst auto 1 om 17:30 uur, auto 2 vertrekt iets later en komt om 20:00 uur aan. De weersvoorspelling is top, prachtig zonnig maar wel heet. De huisjes op het park zijn wat ‘schraal’, vrij klein en matig geoutilleerd. We doen het er maar mee. Er is wel een zwembad, dat scheelt . Als iedereen er is gaan we een hapje eten op het terras in Meyrueis, prima en gezellig.

 

                                      De groep:                        Djerr           Victor        Henry          Lars           Guus           Rob

 

Donderdag 3 sept 2026

We staan om 07:30 uur op want we willen om 09:00 uur op de fiets zitten, dat lukt. Uit ‘de Renner’: Meyrueis, Lozere,  het is warm, zonnig. Ik pak mijn fiets, toeristen en inwoners kijken vanaf terrasjes naar de renners. Niet-wielrenners. De leegheid van deze wezens schokt me’. We gaan meteen klimmen als we Meyrueis uitfietsen, niet spectaculair, een lekkere ‘loper’. Na de afdaling beginnen we aan de 2e klim van de dag, prachtig klein weggetje maar wel met pittige percentages. Victor z'n fiets schakelt niet goed en we proberen het te repareren; lukt niet. Tijdens de afdaling komt hij er achter dat z'n crank los zit. Lekker gemaakt door een Nijmeegse fietsenzaak.....Nu fixen we het wel en kan hij met een gerust hart verder. Na de lange afdaling komen we aan de voet van de Mont Aigoual, de reus van de Cevennen. De klim is maar liefst 26 km met ruim 1100 hoogtemeters. Lijkt allemaal niet spectaculair maar we gaan er een zware kluif aan krijgen. Het is inmiddels heet en we fietsen het eerste stuk vrij veel onder de bomen, dat is nog goed te doen. Een kilometer of 8-9 fietsen we samen en dan valt het uiteen. Iedereen heeft het zwaar, zeker het stuk na een afdaling stijgt het stevig en is het harken geblazen. Victor gaat goed, de rest zwoegt en Guus met een continue kramp. Te weinig gegeten en veel te weinig gedronken (2 kleine bidonnetjes bij zich…). Als uiteindelijk iedereen op de top van de Aigoual is gaan we daar lunchen, helaas hebben ze niet meer dan een Caesar salade. Nou ja, beter iets dan niets. Na de lunch krijgen we een hele lange afdaling; niet te steil, wel lekker. Daarna moeten we nog een klim van een kilometer of 6. We zijn niet meer vooruit te branden, zeker bij Henry en Guus is het helemaal gedaan; op, moe en helemaal ‘leeg’. Over een hoogvlakte gaat het nog wat op en af en we zijn blij dat we bij de laatste afdaling komen. Terug in Meyrueis drinken we nog wat en dan naar de hut. Bijkomen en aanvullen, heel veel aanvullen!
’s Avonds weer gegeten op het terras, geen zin om zelf nog te koken. Morgen weer een etappe van 130 km en 2600 hm. Ook nog een paar graden warmer… we gaan het zien!

Totaal: 129 km / 2636 hm

 

Vrijdag 4 sept 2026

De lichamen zijn redelijk goed hersteld, we kunnen er vandaag weer tegenaan! Afgesproken is, met het oog op de warmte van vandaag, al om 08:30 uur op de fiets te zitten. Dat lukt prima en zo fietsen we op tijd Meyrueis uit en beginnen met een lekkere ‘loper’, de Col Montjardin. Die zit al snel in the pocket, we fietsen en groupe omhoog alleen Rob ‘slaapt’ nog even uit. Ook de 2e klim is niet zwaar, Col de Faubel, met een procent of 4-5 goed te doen. Daarna nog een hupje naar de Col de Minier om vervolgens een heerlijke afdaling te krijgen van een kilometer of 20. Niet te steil, mooi overzicht in de bochten zodat we lekker naar beneden knetteren. Als we in Le Vigan aankomen nestelen we ons op een terras bij Café Cevennen (what else?!) voor koffie, cola en gebak dat bij de boulangerie wordt gekocht. De klim die komen gaat wordt gevreesd, Col de la Lusette. Een beklimming van 16 km met uitschieters qua percentages tot 18%. Dat hebben we geweten! Het is heet, 35 graden, en er is weinig beschutting. Ieder voor zich harkt zich omhoog, Djerr blijkt verrassend de sterkste te zijn. Victor en Djerr rijden door naar de top van de Mont Aigoual, Guus ziet een terrasje na de afdaling van de Lusette en moet vocht aanvullen. Lars, Henry en Rob schuiven ook aan. Het is nog een km of 7 naar de top van de Aigoual maar dat is prima te doen. De afdaling over de brede weg is nog even genieten, dan volgt nog een glooiende weg door een akkerlandschap. Djerr en Victor waren al vooruit en zijn ‘per ongeluk’ eerder afgeslagen naar Meyrueis. Uit ‘de Renner’: ‘na de finish verandert al het lijden in plezier – hoe groter het lijden hoe groter het plezier’ Op het park vullen we het vocht aan en Lars, Henry en Guus maken dankbaar gebruik van het zwembad; heerlijk! Er wordt ’s avonds thuis gekookt, een prima pasta die beter is dan gisteren in het dorp. Een potje Hitster en dan duiken we op tijd de mand in, morgen vroeg op voor de koninginnenrit! Prima dag, zwaar maar mooi.

Totaal: 124 km / 2536 hm

 

Zaterdag 5 sept 2026

We vertrekken nóg vroeger dan de dagen ervoor, om 08:15 uur zitten we al op de fiets. Er staan 145 km op de planning met ruim 3000 hm. De eerste beklimming loopt gelukkig lekker en zo zijn we meteen opgewarmd. De tweede van de dag wordt een iets ander verhaal want over een prachtig klein weggetje stijgt het stevig; de omgeving maakt veel goed, het is hier prachtig met de rotspartijen die boven de bergkammen uitsteken. Na de afdaling, met prachtige vergezichten, beginnen we aan klim 3. Victor toont zich de ware bergkoning, hij is overal als eerste op de top. Lars naait Guus nog na een akkoordje met Koer, het zij hem vergeven…(maar niet heus). De afdaling naar Le Rozier gaat vlotjes en daar gaan we lunchen. Rob besluit een shortcut te nemen, hij is er klaar mee. Op de top van beklimming 4 besluit Lars met hem mee te gaan, hij voelt zich niet lekker en is op. Met z’n vieren doen we de volledige ronde, weliswaar met nog 2 korte cola-stops want wat is het weer hot vandaag. Terug in Meyrueis een biertje op het terras, welverdiend na de inspanningen van de afgelopen dagen. In het huisje is de drank niet aan te slepen; wat een vochttekort terwijl we onderweg toch echt geprobeerd hebben om goed te drinken. Ter afsluiting gaan we ’s avonds weer uit eten in het dorp, heerlijke pizza’s! Bij thuiskomst pakken we alvast wat spullen in en gaan op tijd naar bed.

Totaal: 146 km / 3141 hm

 

Zondag 6 sept 2026

Geen afsluitende klimtijdrit zoals te doen gebruikelijk, maar om 07:30 uur in de auto voor de lange terugreis. Een klimtijdrit zou teveel tijd kosten en we willen wel een beetje op tijd thuis zijn. Bij Parijs is het even wat drukker met wat korte vertragingen maar verder gaat het crescendo. Om 18:30 uur zijn we weer in Nijmegen.
We hebben fantastische dagen gehad in de Cevennen! Waarom zijn we hier niet eerder geweest in dit prachtige fietsgebied? Kortom: aanrader.

Heren, dank voor prettige dagen. We hebben weer heerlijk gestreden en het was nog gezellig ook! Wat wil je als fietser nog meer? Of zijn we wielrenners....?